Opsporing verzocht: twee paspoorten...


Het leek allemaal zo makkelijk... een visum aanvragen voor Mozambique.  

 

Dit visum kun je sinds een jaar niet meer aanvragen bij de grens maar moet vooraf bij het consulaat aangevraagd worden. Dit hadden we kunnen doen bij het Mozambikaanse consulaat in Zuid Afrika, maar dat betekent dat we een week op één plek moeten blijven en daarnaast hebben we dan tijdelijk geen paspoort bij ons. Nee, veel te veel gedoe, zo lang we nog van te voren dit soort zaken kunnen regelen moeten we dat ook gewoon doen.

We checkten al een paar maanden geleden op de site van de ambassade hoe dit allemaal werkt en bekijken ook de prijzen, 50 euro per persoon voor een meervoudig entree visum. Een hoop geld, maar we hebben dit meegenomen in ons budget, dus 't moet maar. Het visum is drie maanden geldig na aanvraag dus we moesten echt nog even wachten met de aanvraag.  

Maar nu was het dan eindelijk zo ver! We checken nogmaals de site van de ambassade, een nieuw jaar en ook nieuwe prijzen... SCHRIK! Een meervoudig entree visum kost nu maar liefst €120,- per persoon!! We bekijken onze reisplannen nog eens goed en besluiten toch voor het goedkopere eenmalig inreisvisum te gaan van €60,- per persoon. Bagger.

 

Bij de Mozambikaanse ambassade in Brussel doen we de aanvraag. Hiervoor hoeven we niet naar België, nee dit kan allemaal per post. We printen het aanvraagformulier uit en vullen alle gegevens in. Hier moet een kopie van je in- en uitreis ticket bij. Ehm… die hebben we niet. Ik doe er een kopie bij van onze ticket naar Kaapstad en geef aan dat we per bus in reizen het land weer verlaten. Fingers crossed.

Verder hebben we een bevestiging van een geboekte accommodatie nodig. Omdat Jos tijdens het begin van ons verblijf in Mozambique jarig is, (hoera!) vinden we het wel leuk om hiervoor iets bijzonders te reserveren. We boeken drie nachten in het prachtige Tofo Beach waar, naar schijnt, de walvissen zowat in je hangmat springen. We hebben er zin in!

We vragen een speciale uitnodigingsbrief aan bij deze lodge, die we ook in de visum-envelop doen. Op verzoek van de ambassade voegen we tevens een briefje van €10,- bij voor het retour zenden van de paspoorten. Sja, zo simpel is het kennelijk.

 

We maken €120,- over naar de bankrekening van de Mozambikaanse ambassade en printen het stortingsbewijs, ook deze moet meegezonden worden. 

En dan last but not least: onze paspoorten. Met een verse sticker van het consulaat van de Verenigde Staten gaat ons rode boekje nu aangetekend op weg naar België. Nu maar hopen dat we ze ook weer netjes retour krijgen.

 

Na anderhalve week in spanning te hebben gezeten, besluit ik toch maar even met de ambassade te bellen, want ik heb nog helemaal niets gehoord. Ik krijg een vriendelijke dame aan de lijn, die me bij het horen van mijn naam verzekerd ze me dat de paspoorten gisteren zijn opgestuurd. Ik noteer het traceernummer, want paspoorten die kwijtraken bij de post lijkt me helemaal een slecht verhaal. 

 

Als we het traceernummer invoeren op de site van de Belgische bpost zien we dat onze paspoorten inderdaad onderweg zijn. Maar als we na een aantal dagen zien dat de status nog niet is veranderd, bellen we met de bpost. Zij kunnen het pakketje traceren tot in Amsterdam maar daarna zijn ze 'm kwijt. Slik. Met klotsende oksels bellen we naar PostNL die ons een nieuw traceernummer geven dat nog niet werkt. We gaan er even van uit dat de paspoorten zich inderdaad in Amsterdam bevinden en dat we ze na het weekend wel weer kunnen volgen. 

 

Inmiddels is het maandag en onze paspoorten zijn al 2,5 week weg. Het traceernummer werkt nog steeds niet en PostNL geeft aan dat het pakketje uiterlijk donderdag bezorgd wordt. Da's knap voor een pakje dat niet te traceren is. 

Dinsdags is er nog niets in de onzichtbare status veranderd en nemen we wéér contact op met PostNL. We krijgen weer een ander traceernummer, waaruit blijkt dat het pakketje wordt retour gestuurd naar België... NEEEEE!!!

Nah goed, we weten in elk geval waar onze paspoorten zijn. Soort van. 

 

Ik bel de ambassade en vertel de dame die ik vorige week ook al aan de telefoon had het verhaal. Ik vraag haar naar welk adres ze het pakje heeft opgestuurd. Ze zoekt het even op, nummer 36 zegt ze. Oh shit, dat moet nummer 39 zijn. 36 bestaat niet eens... vandaar dat het pakketje retour wordt gestuurd. Even later mailt ze me het visa applicatie formulier, ik heb zelf 36 ingevuld! Oh muts :-(

 

We krijgen het zo langzaamaan toch wel een tikje benauwd. We kunnen natuurlijk met spoed een nieuw paspoort aanvragen, maar dan moeten we aangifte doen en die visa zijn we dan kwijt. Wat een gedoe.

Nog maar eventjes afwachten.

     

God-god-god... dit kost ons tien jaar van ons leven...

 

nog 9 dagen. Gaan we het redden?

Write a comment

Comments: 5
  • #1

    Margreet Pruis (Wednesday, 22 March 2017 16:12)

    OMG wat een toestanden...Kan me voorstellen dat je je zorgen maakt zo vlak voor jullie reis. 9 dagen dat moet lukken, hoop het voor jullie!

  • #2

    Maxime (Wednesday, 22 March 2017 17:21)

    Ohhh wat een ellende... maar goed dat we een vestiging in belgie hebben! Succes!

  • #3

    Greet van pareren (Wednesday, 22 March 2017 20:20)

    Ik hoop dat het goed komt en dan nog op tijd ,ik dacht altijd dat je je paspoort nooit uit handen mag geven?
    En er wordt ook geadviseerd om een extra legentiematie mee te nemen.

  • #4

    Bart (Wednesday, 22 March 2017 20:58)

    Jullie maken het al spannend vóórdat je op reis gaat!

  • #5

    ilse (Wednesday, 22 March 2017 22:14)

    Bart, ik ben het helemaal eens met jou! :-)
    Dat wordt toch even naar Brussel rijden....ach ja, zo kom je nog eens ergens !?! (flauw grapje)
    Hopelijk komt alles goed. No stress...

    XXX Ilse


-