Dakloos op reis


Het is 9:30 als we onze laatste spulletjes bij elkaar pakken en de deur van ons geliefde huis achter ons dicht trekken. Met onze backpack op de achterbank rijden we naar de notaris die even later saai en monotoon de akte voorleest om de koop de bezegelen. De koper is in een net pak verschenen en wij zitten daar in ons shabby vakantiekloffie met wandelschoenen. Ze kan er wel om lachen. 
We tekenen voor de overdracht en feliciteren de koper met haar nieuwe huis. Terwijl ik haar de sleutels overhandig, mijn sleutels, besef ik dat ik daarmee ook m'n thuis weg geef... pfff... even een momentje hoor.
En doorrrr... snel naar Schiphol. We parkeren de auto in onze 'oude' straat, waar we nog één keer ons 'oude' huis bekijken. Inwendig laat ik een traantje, we hebben hier met zo veel plezier gewoond.

Met onze spullen in de opslag en nog geen nieuw thuis in het vooruitzicht voelt het even heel leeg en onzeker en terwijl we naar het treinstation lopen realiseren we ons steeds meer dat dit hoofdstuk hier eindigt, maar gelijk ook een heel nieuw deel begint! Joh SPANNEND!

 

We gaan eerst maar eens drie weken ontstressen op de Filipijnen en daarna zie we het wel. Onze backpack op de rug en voor we het weten hebben we dat reisgevoel weer helemaal te pakken; relax, we zijn vrij!

Write a comment

Comments: 0

-